Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support


 

 

20 oktober 2016

Het zal u niet verbazen dat deze week vooral in het teken stond van de rechtszaak die afgelopen maandag diende in Den Haag. De rechtszaak die door zo'n 300 patiënten is aangespannen tegen de overheid over de gevolgen van de Q-koorts. In aanloop naar de dag groeit de spanning bij de betrokkenen. De pers besteedt volop aandacht aan de zaak, de gesprekken gaan bijna over niets anders. Hoe zal de opkomst zijn? Hoe zal de zitting verlopen? Welke argumenten zullen ingebracht worden? Welke insteek zal de rechtbank kiezen en welke vragen zullen ze stellen? Q-support heeft geen rol in dit geheel. Maar het moge duidelijk zijn dat we als organisatie die werkt met en voor Q-koortspatiënten wel meegezogen worden in dit krachtenspel. Al is het maar omdat de boosheid weer oplaait, de frustratie zichtbaar is en het opnieuw duidelijk wordt hoe zwaar patiënten het hebben, hoe extra zwaar ze het op zo'n moment krijgen. Misschien dat ik juist om die reden, het feit dat ik van nabij meemaak hoe zwaar mensen het hebben op dergelijke momenten, het hen gun dat dit niet lang zal duren. Ik hoop dat omwille van al dat leed het gesprek tussen partijen weer ooit geopend kan worden. De toch al spaarzame energie kan maar een keer uitgegeven worden en patiënten hebben die heel hard nodig voor hun dagelijks leven. En de schuldvraag voorbij, zou het fijn zijn wanneer de overheid open zou staan voor een gebaar. Maar ik begrijp dat het tot elkaar komen mogelijk een droom blijkt. De rechter velt het oordeel op 14 december maar hoe dan ook zal de strijd dan niet over zijn.

Genoeg hierover. De dag voor de zitting was ik trots op een groep uit Limburg die dit keer op de 'Bokkemert' stond in Valkenburg. Ik vind het geweldige initiatieven die alle lof toekomen. Patiënten die alles op alles zetten om hun omgeving te informeren; een krachtiger signaal kan er niet zijn. Ik was trots op hen!

En de dag na de zitting ben ik met Alfons naar het Hoge Hoorden getogen, Stadskanaal in dit geval. Het is bijzonder te moeten constateren dat er voorafgaand aan de avond weerstand komt van een arts en een burger. Beiden vinden het onzin dat we komen. Maar wegblijven is voor mij geen optie. Ik vind nog steeds dat we moeite moeten doen om zowel de grootste besmettingshaarden te informeren als de dunbevolkte gebieden. Daarom organiseren we de Q-tour. En zoals altijd gaan we met veel indrukken naar huis. Dankbare mensen die eindelijk uit een isolement komen,  mensen die snakken naar meer informatie en een intens verdrietige weduwe die haar man verloren heeft aan de veel te laat ontdekte Q-koorts. Voor die mensen, daar doen we het voor! 

 

 

<<< Vorig blog     -     Volgend blog >>>