Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support


 

 

18 december 2016


De bestuurlijke druk en drukte wordt zo tegen het einde van het jaar flink opgevoerd. Er moet voor de kerstdagen nog van alles geregeld worden wat niet kan wachten. “Alsof de wereld ophoudt te bestaan”, zucht ik dan wel eens. Maar ik doe er evengoed hard aan mee.

De reden is soms duidelijk. Het boekjaar loopt af en soms moeten subsidies nog net in dit jaar geregeld worden. Zo kwam vorige week bijvoorbeeld het groene licht voor het ontwikkelen van leefstijlproject voor Q-koorts patiënten. Agrifood Capital, een samenwerkingsverband van gemeenten in Noordoost Brabant, wil een financiële bijdrage leveren aan dit initiatief van Q-support in samenwerking met Blauwrijk die dit concept ontwikkeld heeft. Dat is natuurlijk een prachtig bericht maar het betekent op zo’n moment veel werk extra. Omdat het project in dit jaar toegekend wordt is de voorwaarde dat we er direct een start mee maken, dus moet er ineens nog veel gebeuren. Brainstormen met de leden van de Denktank en de Commissie Patiënten, contracten en begrotingen en eerste plannen maken: het plan Blauwrijk is geboren zo vlak voor de kerst! In het nieuwe jaar zult u er meer van horen.

Een andere druk die ik, en met mij mijn team, voel is die van de tijd. 2017 staat voor de deur en dat wordt een cruciaal jaar. Zorgen dat we onze werkzaamheden netjes en zorgvuldig afronden maar ook toekomstgericht kijken waar we onze zorg voor de patiënt en het vervolg op al die projecten kunnen borgen. Dat wordt geen gemakkelijke opgave, maar ik geloof er in. Ik blijf geloven in de mogelijkheden. Dat zal niet eenvoudig zijn en niet alles zal lukken. Tijd wordt onze vijand, om het maar eens dramatisch te zeggen. Maar ik zie ondertussen mensen in beweging komen. Ze willen meedenken, ambassadeur zijn en inzet plegen om hoe dan ook de zorg voor de Q-koorts patiënt te borgen. Dat geeft moed en dat gevoel wil ik ondanks het feit dat de Q-koorts anno 2018 niet over is, wel overdragen. Zonder dat geloof in een goede borging hoef je er immers niet eens aan te beginnen.

De drukte zo voor kerst wordt natuurlijk ook veroorzaakt door de extra werkzaamheden die er in deze periode van het jaar bijkomen. Neem nou Annette en Sandra op het secretariaat. Ze hebben hun handen vol om ervoor te zorgen dat de kerstkaarten verstuurd worden. Een persoonlijke boodschap zal dat opnieuw zijn. We proberen ieder jaar een toepasselijke tekst te vinden die hoort bij de fase waarin we zitten. Dit jaar zal het een quote zijn van Machteld Huber. En daar waar ik tot dit jaar er op stond om alle kerstkaarten persoonlijk te ondertekenen, heb ik tot mijn spijt toe moeten geven dat dit voor dit jaar ondoenlijk was. Met de immer groeiende aanwas van patiënten lukt me dat niet meer. Overmacht dus, maar wel een wrange.

Nog zo’n bijzonder moment is de jaarlijkse terugkerende kerstviering die volgende week plaats gaat vinden. Na al dat harde werken blikken we als organisatie samen terug en vooruit en dan maken we met zijn allen even een pas op de plaats. Deze keer zal het een speciale kerstviering zijn want we nemen afscheid van iemand van het eerste uur: Malou. Patiënten hebben haar waarschijnlijk allemaal wel eens ontmoet. Als ervaringsdeskundige of als co-trainer bij de training “Chronische Q-koorts of QVS; hoe ga ik ermee om?” En daarnaast is Malou gewoon de stille kracht bij heel veel zaken binnen Q-support. “De smeerolie tussen allerlei zaken”, heb ik haar wel eens genoemd.

Malou is zo op de valreep van het nieuwe jaar degene die symbolisch de volgende fase inzet. Het eindige karakter van Q-support vraagt van ons om langzaam af te bouwen. En u mag van me aannemen dat ik het erg moeilijk vind om die stappen te gaan nemen. De drukte die heerst wordt niet alleen veroorzaakt door de naderende feestdagen maar ook gewoon door de aanmeldingen van nieuwe patiënten. Tussen de kerstkaarten versturen en bijeenkomsten regelen, staat de telefoon niet stil voor Annette. De teller gaat richting 820 en dat heeft consequenties. Die proberen we in kaart te brengen. Het is een getal dat vele malen hoger ligt dan verwacht en de aanmeldingen gaan veel langer door dan verwacht. Dat vraagt bezinning en dat doe ik eerst met mijn Raad van Toezicht. Nog voor de kerst, dat wel. De koers moet helder zijn in het nieuwe jaar zodat we met goede plannen en een frisse herstart verder kunnen werken. Met de patiënt centraal. Dat blijft het uitgangspunt.

<<< Vorig blog    -    Volgend blog >>>