Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support


 

 

22 december 2016

Met ons team zijn we bezig met de laatste loodjes voor kerst. Ik schreef vorige week al over hoe ik deze periode ervaar; de bestuurlijke druk of drukte. Maar langzaam komt er dan toch dat kerstgevoel. Ook in de werkzaamheden.

Afgelopen vrijdag was daar om te beginnen de laatste vergadering van de Raad van Toezicht dit jaar. Naast een aantal belangrijke agendapunten hebben we ook vooruitgekeken en teruggeblikt op 2016. De onverwachte grote toestroom stond daarbij prominent op de agenda. Ik ben iedere keer blij met de constructieve wijze waarop de leden van de Raad van Toezicht meedenken en mij adviseren over de koers en de kaders aangeven. Afgelopen keer ging het over het specifieke karakter van Q-support en de rol van een Raad van Toezicht. Anders dan bij permanente organisaties voelen we allen dat ‘toezicht houden’  van een andere dimensie is bij Q-support. De snelkookpan waarin we zitten vraagt snel denken en snel handelen. Lange-termijn-denken betekent soms niet meer dan een paar maanden vooruit denken en op middellange termijn iets regelen betekent dat het morgen klaar moet zijn. Dat zijn zo maar wat interne grapjes, maar er zit zeker een kern van waarheid in.

Annette zorgt ook voor het kerstgevoel. Ineens wordt er gezorgd voor een kerststol bij een vergadering of wat lekkere kerstkransjes. Ineens staat de kerstversiering daar. Het draagt bij tot extra gezelligheid.

En de ‘sense of urgency’ is er ook nog steeds. Op de valreep moet er nog een subsidieaanvraag de deur uit en dat betekent even een aantal werkzaamheden opzij zetten en dit eerst aanpakken. En met een aantal deskundigen heb ik een ingelaste bijeenkomst gehad om een aantal  zorgen van de patiënten te bespreken. Met een afbouwperiode voor de deur in 2017 snap ik als geen ander de zorgen die er zijn. De patiënt is immers niet beter na de afronding van Q-support en de vraag is of hij of zij überhaupt kan terugvallen op een organisatie die de problemen zo breed mogelijk kan bekijken mèt kennis over de gevolgen van Q-koorts.

Ik kan niet genoeg benadrukken dat dit probleem achter de schermen alle aandacht krijgt en dat gesprekken al volop gaande zijn. Het gaat mij ook aan het hart. Het signaal dat er een lacune dreigt in de zorg voor de patiënt ben ik breed aan het ventileren. Met velen zoeken we hoe dan ook naar oplossingen. Dat is niet gemakkelijk en voor een deel heb ik de oplossing niet bij de hand. Dat bleek afgelopen week tijdens onze brainstorm dan ook. We belanden in ingewikkelde structuren en opsommingen van instanties die allemaal een taak hebben maar niet verplicht te zijn om samen te werken. Misschien is de belangrijkste conclusie van de discussie wel geweest dat met name de medische zorg en de veelal gemeentelijke zorg twee totaal verschillende werelden zijn. Die zijn niet zomaar te verbinden en als Q-support kunnen we veel wensen maar we hebben er niets over te zeggen. Het enige wat we kunnen is de plannen die we bedenken veelvuldig bespreken en hopen dat men verder durft te kijken dan het eigen organisatiebelang. U mag van me aannemen dat er inmiddels veel ambassadeurs ontstaan die met mij de lobby in gang zetten. Tijd en goede wil worden steeds belangrijker.

Zelfs in ons korte bestaan zijn er waardevolle tradities ontstaan. Zo ontvangt u deze week nog een nieuwsbrief waarin ik terugkijk en vooruitblik. En nog een goede traditie inmiddels bij Q-support is de jaarlijkse kerstviering met mijn team. Ook een moment van bezinning en ook ontlading na het harde werken. Daarna volgt voor een aantal  mensen een verdiend  kerstreces, al blijven we gewoon bereikbaar tijdens de komende weken .

Het bijzondere van de komende  kerstviering  is dat dan ook we afscheid gaan nemen van Malou. Velen van u kennen haar. Ze heeft veel mensen gesproken als ervaringsdeskundige en heeft een groot aantal trainingen “Chronische Q-koorts en QVS; hoe ga ik ermee om?” gegeven. De eindigheid van Q-support betekent dat contracten ook eindig moeten zijn. Dat doet pijn maar het is niet anders. We hebben dit allemaal vooraf geweten, maar wanneer het moment daar is dan is dat niet gemakkelijk. Het moge duidelijk zijn dat alle mensen van Q-support geraakt zijn door de problemen die ze tegengekomen zijn bij de patiënten, maar ook door wat ze hebben kunnen betekenen voor diezelfde patiënten. Het is heel erg dubbel.

Voor nu dan toch even een pas op de plaats. Ik hoop dat u net als ik geniet van fijne momenten  met familie en vrienden. Ik verheug me op de rust waarin ik plannen voor het komend jaar wat beter uit kan werken. In het nieuwe jaar kom ik dan weer met mijn volgende blog bij u terug.

Voor nu wens ik u allen hele fijne kerstdagen en een heel goed 2017!

<<< Vorig blog    -   Volgend blog >>>