Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support



08 september 2016

Geen week, zelfs geen dag is hetzelfde bij Q-support. Ik denk dat u daar na het lezen van vorige blogs wel iets van heeft geproefd. Wel regelmatig terugkerende momenten in mijn agenda zijn de voortgangsgesprekken met ‘mijn’ mensen, in de wandelgangen bila’s genoemd. Om u een inkijkje te geven noem ik er een paar van de afgelopen week. Allereerst het gesprek met Marjo, mijn communicatieadviseur. Communicatie vormt de smeerolie van onze organisatie. Zowel intern als naar buiten, naar patiënten en stakeholders. Er komt geen onderwerp voorbij of we vragen ons af op welke wijze we hierover gaan communiceren. De agenda is dus altijd te lang tijdens zo’n gesprek of de tijd te kort.

Ik heb met Ria over de voortgang van de nieuwe trainingen gesproken, zaken besproken die nog geregeld moeten worden voor de Verwendag en de Q-kringen die samen met Q-uestion ontwikkeld worden. Verder hebben we gesproken over de inzet en rol van de ervaringsdeskundigen, ook richting de afronding van Q-support. Het is een groot goed om mensen in te zetten die uit eigen ervaring weten wat het is om Q-koortspatiënt te zijn. Dat heeft ons als organisatie maar vooral de patiënten heel veel gebracht.

Nog zo’n gesprek heb ik gevoerd met Jean, de voorzitter van de Denktank. Samen hebben we de agenda voor het volgend overleg opgesteld. Over welke thema’s willen we input? Hoe kijken de patiënten tegen een aantal onderwerpen aan? De inbreng van de mensen waar het over gaat vormt de kern van onze koers. En dat wil ik tot en met het einde stevig positioneren.

Last but nog least heb ik met Mariet, de voorzitter van de Raad van Toezicht, de agenda van de vergadering volgende week voorbereid. Het zijn voor mij belangrijke maar ook heel inspirerende bijeenkomsten waar ik iedere keer naar uitzie en die goed voorbereid moeten worden. Belangrijk omdat de Raad van Toezicht het orgaan is waar ik verantwoording aan af leg. Inspirerend omdat ik me gelukkig mag prijzen met een groep mensen die, juist door het nemen van afstand, me iedere keer weer op een hoger plan trekken. Ze zijn kritisch, denken goed mee, stellen de goede vragen en ‘dragen’ het werk van Q-support. Meer kan ik me niet wensen.

Afgelopen maandag ben ik gestart met een Masterclass “Management in de zorg”. Dat komt mogelijk voor u wat bijzonder over: bijscholen terwijl Q-support alle aandacht opvraagt. Maar de realiteit is dat we, en dan heb ik het over het hele team van Q-support, ook richting toekomst moeten kijken, naar het leven ná Q-support. En ik moet u bekennen dat het heel inspirerend was. Even pas op de plaats maken, aan de hand van een goede spreker nadenken over de toekomst maar ook over het hier en nu. Ik denk, nee ik weet het zeker- dat ook de Q-koortspatiënt hier nog profijt van gaat krijgen.

Geen dag is hetzelfde. Zo zit je in een collegezaal, zo zit je in gesprek met Brabant Advies. Als adviesorgaan voor de provincie Noord- Brabant hebben zij het initiatief genomen om aan de hand van de bevindingen van Q-support een advies te schrijven over de Q-koorts anno 2016. Ik ben blij met alle initiatieven die bijdragen aan het op de agenda zetten en houden van het thema. U hoort hier zeker meer over.

En vanuit een heel andere invalshoek heb ik koffie gedronken met de heren advocaten Rohof en Sindram. Ik speel geen rol in de claim, maar ik vind het wel belangrijk om de ontwikkelingen te volgen om te weten wat dit gaat betekenen voor ù als patiënt. Niet meer en niet minder.

En dan eindigt de dag met een scholingsavond voor arbeidsdeskundigen. De opkomst is groot en de aanwezigen leveren een actieve bijdrage aan de avond. Ik vond het leerzaam om erbij te zijn. Leerzaam om te zien dat een beroepsgroep haar eigen worsteling heeft met de weerbarstige werkelijkheid van wet – en regelgeving. Leerzaam om dan ook te zien dat er zich ook onder deze beroepsgroep de rekkelijke en puriteinen bevinden. En hartverwarmend om te ervaren dat met name na afloop enkele mensen met waardevolle ideeën kwamen en hun hulp aanboden. Het geeft ons ook weer munitie om stappen te maken. En huiswerk. Dat komt ongetwijfeld weer terug in de komende Bila’s. 

<<< Vorig blog      -        Volgend blog >>>