Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support

27 juli 2017

Het is geen komkommertijd voor ons team. Tenminste, voor degenen die niet op vakantie zijn. Want zoals het hoort is een aantal van ons aan het genieten van welverdiende rust en zal een ander deel  dat nog gaan doen.

Het is geen komkommertijd omdat het werk gewoon door gaat. We willen hoe dan ook de dienstverlening zo goed mogelijk door laten gaan en het is bijzonder om te ervaren dat zich nog steeds patiënten aanmelden. Patiënten die helaas al heel lang, vaak te lang, gewacht hebben maar die we evengoed, net als al die meer dan 900 mensen die hen voor gingen, een warm bad willen bieden.

Het is ook geen komkommertijd omdat de nieuwe werkelijkheid veel van Q-support gaat vergen. Een nieuwe werkwijze vereist veel overleg en denkwerk over de vraag hoe die ingericht dient te worden. En het ontwikkelen daarvan kan niet wachten tot na de vakantie. Want het is zo 1 oktober en de minister heeft in haar brief aangegeven dat zij verwacht dat per 1 oktober de gemeenten nadrukkelijker in stelling worden gebracht.

Hoe vreemd het ook klinkt: ik ben optimistisch en zie hier ook kansen. Gemeenten hebben nu eenmaal de verantwoordelijkheid voor hun burgers, ook wanneer die ziek zijn. Q-support heeft, omdat niemand goed raad wist met Q-koortspatiënten en hun problemen, de gemeenten veel werk uit handen genomen. Het is goed om te kijken hoe we toch door kunnen groeien naar een nieuwe rol voor de gemeenten. En wanneer we daarbij als organisatie aan de zijlijn mee kunnen kijken, dan vallen de patiënten hopelijk niet tussen wal en schip.

Gemeentelijke regie, zo bedacht ik vandaag, is een lege huls wanneer we niet oppassen. Want wat verstaan we daar nu onder? Wat mij betreft hoeven we dat niet moeilijker te maken dan dat het is. Ik verwacht van de gemeenten dat ze de volledige integrale zorg voor de patiënten op zich nemen. Het werk dat de procesregisseur nu doet vanuit Q-support, aangevuld met expertise die nodig is wanneer de problematiek dat vraagt. Eén vaste contactpersoon die er is wanneer de patiënt met vragen of problemen zit. Die, zoals de Ombudsman dat zo mooi verwoordde in zijn rapport, “met de patiënt onder de arm dwars door de schotten heen gaat”. Wanneer gemeenten op die manier aan de slag gaan dan wordt het woord ‘regie’ geen modewoord maar een werkwoord.

Een nieuwe werkelijkheid levert ook nieuwe gezichtspunten op. Inmiddels heb ik al gesprekken gevoerd met VWS, de provincie, mijn team en de raad van toezicht. Stuk voor stuk waardevolle bijeenkomsten waarin iedereen creatief meedenkt en stappen worden gezet. De contouren voor de toekomst tekenen zich af.

Zo zijn we met de raad van toezicht tot de conclusie gekomen dat het thema doorzettingsmacht nadrukkelijk aan de orde gesteld moet worden. Want: wat als een gemeente de taken voor een Q-koortspatiënt niet goed oppakt? Hoe wordt er over twee jaar bekeken hoe het de patiënten is vergaan? Dat zijn zo van die vragen die ingebracht worden. Het gaat te ver om nu al die ideeën en gedachten hier te ventileren zonder dat ze beter uitgewerkt zijn. Ik wil u alleen meegeven dat we achter de schermen inzetten op een zo goed mogelijke toekomst voor Q-koortspatiënten en een zo goed mogelijke overdracht naar deze nieuwe fase.

Zelf heb ik me deze week een beetje teruggetrokken om even heel veel te schrijven. Er zal hoe dan ook een eindrapport van Q-support opgeleverd worden. Wat hebben we allemaal gedaan voor die 10 miljoen? Te veel om op te noemen en toch is dat opsommen nu juist datgene wat moet gebeuren. Mijn bescheiden conclusie is nu al dat ze goed besteed zijn maar uiteindelijk laat ik dat oordeel aan u en VWS over. Veel onderzoek, veel overige producten die ook waardevol zijn voor de toekomst maar we hebben vooral heel veel in kunnen zetten om mensen te adviseren en te begeleiden. En daar was het om begonnen.  

<<< vorige blog - home >>>