Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support

14 september 2017

De brief van de minister van VWS aan de Tweede Kamer in juli betekende een nieuwe werkelijkheid voor de Q-koortspatiënten en Q-support. Die brief bevatte een concrete koers voor een vervolg op Q-support in de vorm van een Steun – en Adviespunt voor gemeenten die verantwoordelijk worden voor de begeleiding van patiënten. Op zich is dit inhoudelijk een heldere boodschap. De werkwijze van Q-support zoals we deze tot nu toe hebben uitgevoerd, ronden we af en een nieuwe werkwijze start. Maar wat betekent dat nu concreet? Wat betekent dat voor ù als patiënt?

Vorige week hadden we daar met VWS en de provincie een gesprek over. Want er komen nogal wat vragen op bij deze koers. Juridische vragen, vragen over de huidige stichtingsakte, over contracten, over zorgvuldigheid rondom patiëntenbestanden en randvoorwaardelijke vragen. Q-support heeft menskracht en middelen voor de huidige opdracht maar niet voor een volgende.

Ik zal u niet te veel vermoeien met al deze zaken maar ik licht een tipje van de sluier op over de wereld die schuil gaat achter die paar zinnen in een brief aan de Tweede Kamer.

We hebben de afspraak gemaakt dat VWS zich gaat buigen over de juridische en randvoorwaardelijke vraagstukken. Q-support zal zorgdragen voor een vloeiende overgang naar de volgende fase. Dat wil zeggen een goede (tussentijdse) afronding van de individuele patienttrajecten en waar nodig een warme overdracht naar de gemeenten.

Deze week gaan de brieven naar de gemeenten uit om hen te informeren over de eerste stappen. We vragen hen een vaste contactpersoon aan te wijzen en nodigen die contactpersonen uit voor één of meerdere informatiebijeenkomsten.

U als patiënt wordt uiteraard op enig moment ook geïnformeerd over de te nemen stappen, maar ik wil u vragen om nog even geduld te hebben. Achter de schermen wordt door mijn team hard gewerkt om de stappen zo zorgvuldig mogelijk te zetten.

De wereld achter deze opdracht om zaken over te dragen aan de gemeenten is weerbarstig en soms traag. Ik merk dat dit soms tot onbegrip en frustratie leidt, maar ik wil toch op een aantal fronten een lans breken voor gemeenten en om begrip vragen. Als voorbeeld wil ik het beweegprogramma nog eens noemen. Een aantal gemeenten heeft toegezegd om dit te vergoeden in afwachting van de besluitvorming door het Zorginstituut. Dat vind ik oprecht geweldig en het getuigt van de wil om iets extra’s te doen voor Q-koortspatiënten. Maar de mondelinge toestemming wil nog niet zeggen dat het formeel geregeld is. Daar is een collegebesluit voor nodig want er is een aparte regeling binnen een gemeente nodig die afwijkt van de reguliere regelingen. Facturen moeten ergens ‘landen’. Kortom; de wereld achter zo’n besluit is ingewikkeld. Hoe fijn is het dan dat een aantal gemeenten de handen ineen slaat om één werkwijze te volgen, zodat we niet met een veelheid aan verschillende regelingen van doen krijgen. Maar ook dat vraagt afstemming. Veel bureaucratie dus en niet altijd fijn voor een patiënt die wacht op het moment dat hij of zij door mag gaan met het beweegprogramma. Maar met begrip voor het feit dat het nu eenmaal  goed geregeld moet zijn, ben ik blij met de uitkomsten. Het is het resultaat dat telt.

Een aantal gemeenten heeft nog niet gereageerd op onze oproep. We gaan dat in kaart brengen en hen nogmaals een herinnering sturen. Ik hoop dat al die goede voorbeelden alsnog worden gevolgd!

 

 

<<< vorige blogvolgend blog >>>