Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support

19 oktober 2017

Eigenlijk is het de goden verzoeken, maar we merken momenteel dat de grote stroom van aanmeldingen afneemt. Dat is natuurlijk allereerst een goed teken. Mijn invulling hiervan is dat we in ieder geval een groot deel van de doelgroep bereikt hebben. Nadrukkelijk zeg ik dan ‘een groot deel’. Want de praktijk laat zien dat een groep mensen die ook getroffen is door de Q-koorts nu niet en nooit niet ontdekt zal worden, omdat zij en ook de behandelende artsen niet aan Q-koorts denken.

Ik realiseer me op het moment van schrijven dat dit een bewering is die ik niet hard kan maken en dat onderzoek dit nog niet direct aantoont. Het is de praktijk van Q-support waardoor ik dit vermoed. Er zijn nu nog steeds nieuwe patiënten die zich aanmelden, waarvan de procesregisseurs met pijn in hun hart constateren dat deze mensen al zo lang met klachten rondgelopen hebben en dat onnodig laat de diagnose QVS is gesteld. Alfons Olde Loohuis heeft tijdens de Q-tour iedere keer gesteld dat datgene wat we waarnemen het topje van de ijsberg is. En ik denk dat hij daar gelijk in heeft. De volledige impact van de q-koortsepidemie zal pas na vele jaren helemaal duidelijk worden.

Als deze al ooit helemaal helder wordt. Soms hoor ik een verhaal waarbij een soort van onderbuikgevoel opspeelt. Waarbij iemand vertelt van zijn broer die een aantal jaren geleden Q-koorts had gekregen en uiteindelijk na veel onverklaarbare ontstekingen overleed. De familie vraagt zich nu af of zijn dood een gevolg is geweest van Q-koorts. Niemand die het kan zeggen.

De terugloop van aanmeldingen kan ook te maken hebben met de herfstvakantie. We merken iedere keer dat het tijdens vakanties wat rustiger wordt. Nog niet zozeer wat betreft de aanmeldingen, maar wel wat betreft de vragen van patiënten en professionals en de werkzaamheden die dat met zich meebrengt. Die betrekkelijke rust zorgt er in ieder geval voor dat we enkele klussen kunnen klaren die op andere momenten in de verdrukking dreigen te komen.

Zo wordt er achter de schermen hard gewerkt aan een voorlichtingsavond voor gemeenten. Ik merk de goede wil van gemeenten om een contactpersoon aan te leveren en om zich aan te melden voor die avond. Stapje voor stapje, zo gaan we het proces in van een warme overdracht. En ik blijf zeggen dat ik de zorg begrijp van patiënten voor de toekomst, maar dat het begint en staat of valt met de goede wil en bereidheid van de ontvangende gemeente. Dan wordt het met recht een warme overdracht. En daar streven we naar.

Een wat rustigere week heeft mij de mogelijkheid gegeven om wat meer tijd te besteden aan de afrondende rapportage. De kern hiervan wordt terugkijken en vooruitkijken. Dat zal ook de rode draad zijn tijdens de conferentie op 15 maart, waarop we de taken van Q-support afronden en het stokje overdragen aan Q-support 2.0 als steun- en adviespunt. Al verzamelend en schrijvend zie ik veel zaken de revue passeren. Zaken die we op hebben kunnen pakken, zaken die ook onze macht te boven zijn gegaan. En zaken die we nog op moeten pakken. Want het werk is nog niet klaar.

 

<<< vorige blog - volgende blog >>>