7 augustus 2019

In mijn vorige blog ben ik wat uitvoeriger ingegaan op onze koerswijziging en wat die betekent voor u als patiënt. Gezien de reacties die ik daarop kreeg, zowel via Facebook als andere kanalen, wil ik daar deze week toch nog een kort vervolg op geven.

De reacties waren zeer divers. Frustratie over de rol van de gemeenten, frustratie over Q-support maar ook steunbetuigingen voor de nieuwe koers. Ik heb daar nadien een eerste reactie op gegeven via Facebook. Maar nu dus wat uitgebreider

Het mag duidelijk zijn dat patiënten en ook wij binnen dit complexe thema iedere keer weer zoeken naar de best mogelijke manieren van werken. Dat is niet eenvoudig en ik begrijp de frustratie van mensen zeker. Zij zijn degenen die dagelijks om moeten gaan met hun ziekte en dat is beslist niet gemakkelijk. Wij als Q-support zijn op onze beurt ook niet bij machte om mensen beter te maken. We kunnen helaas ook het systeem niet zomaar veranderen. Wat we wel kunnen is soms een klein verschil maken of even die hulp bieden die elders niet gevonden wordt. En dat pakt voor iedereen anders uit en iedereen ervaart dat anders. Dat bleek ook uit de reacties die voorbijkwamen.

Er is niet één ideale aanpak waarmee je iedereen ter wille kunt zijn. Als organisatie bied je maatwerk en zoek je naar een zo gelijkwaardig mogelijke behandeling en bejegening van je doelgroep. Met name die discussie zag ik naar aanleiding van mijn laatste blog voorbijkomen. Dat ging over de rol van de gemeente, over de onderlinge verschillen en over systemen die log zijn. Ook dat is een situatie waar we niet zomaar verandering in kunnen brengen. Door onze verlengde opdracht als Q-support 2.0 konden we die signalen wel optekenen en serieus nemen.

Het ging daarnaast ook over de verwachtingen van patiënten van Q-support. Daar waar we in de eerste fase bijna 24/7 klaar konden staan voor mensen, hebben we in de tweede fase de opdracht gekregen om de zorg voor patiënten over te dragen aan de gemeente van herkomst. Dat betekent in principe dus ook het einde van een zorgrelatie met de patiënt. Je kunt immers maar één regisseur hebben, meerdere kapiteins op één schip gaat niet werken. Dat was natuurlijk, ook voor ons, een ingrijpende verandering.

Het feit dat patiënten zich in de steek gelaten voelden, dat veel gemeenten niet bij machte waren om die zorgrelatie goed vorm te geven, heeft ons doen besluiten om onze koers te wijzigen. Maar ik blijf toch bij herhaling benadrukken dat we hiermee niet teruggaan naar Q-support 1.0.

Dat heeft meerdere redenen. Allereerst omdat ik vind dat partijen in de zorg, of het nu gemeenten zijn of andere partners, gewoon hun reguliere rol op mogen pakken. Zoals ze deze ook voor veel andere patiëntgroepen oppakken, zoals het hoort. Dat gezegd hebbende zie ik tegelijkertijd hoe ingewikkeld het ook voor gemeenten kan zijn bij een complexe en onbekende ziekte als Q-koorts.

Wat kunnen we in de toekomst concreet betekenen voor u als patiënt? Wie is uw eerste aanspreekpunt?  De gemeente blijft een belangrijke speler. Zij voeren de regie  waar mogelijk en wij nemen hun taken niet over. Maar het blijft maatwerk. Daar waar de ene patiënt goed in staat is om zelfstandig het stuur over te nemen of een gemeente treft die goed inspeelt op de problematiek, heeft de ander tijdelijk een chauffeur van Q-support nodig. Dat blijft staan.

Een nieuwe situatie vraagt iedere keer weer een herbezinning op hoe de organisatie zich met de patiënten verhoudt en omgekeerd.  Ook nu weer. We gaan werkenderwijs verder. Werken samen met gemeenten en informeren hen, iedere keer weer om hen te stimuleren om hun taak serieus op te vatten. We blijven aanspreekbaar voor professionals èn patiënten en vragen aan u als patiënt om hierin mee te groeien. Heeft u ons nodig, trek dan aan de bel. Wij gaan dan samen met u en uw gemeente kijken wat mogelijk is. Wanneer u in staat bent om zelf de regie over uw eigen leven te voeren dan nemen we een meer afwachtende houding aan. Niet omdat we onze taak niet serieus nemen, maar omdat we vertrouwen hebben dat u het even prima zonder ons redt.