Blog

Annemieke de Groot geeft u een persoonlijk inkijkje in de werkzaamheden van Q-support

2 mei 2018

Zoals we de eerste fase van Q-support doorlopen hebben, door iedere keer stapjes te nemen, zo doen we dat nu ook. In het weerbarstige veld dat Q-koorts heet, heb je niet zomaar pasklare oplossingen. We hebben dan wel een globale opdracht voor de vervolgfase, die moet vervolgens wel gedetailleerd worden ingevuld. Want ‘de begeleiding van de patiënt overdragen naar de reguliere zorg’ is een simpele zin, maar er gaat een wereld achter schuil. Dus gaan we zowel op detailniveau als op hoofdlijnen en per gemeente kijken hoe dat zo goed mogelijk kan. En ‘het borgen van hetgeen we reeds ontwikkeld hebben’ vraagt ook weer veel acties. Er is veel ontwikkeld en nu is het de kunst ervoor te zorgen dat dit blijvend of voor langere tijd opgepakt en onderhouden wordt.

Ik blijf de aandacht vragen voor de core business: het adviseren en het begeleiden van patiënten. Het feit dat we een nieuwe opdracht hebben gekregen, verandert niets aan het feit dat we ons sterk maken voor een goede zorg voor Q-koortspatiënten, al zullen we dat in toenemende mate aan anderen over moeten gaan laten en meer op afstand mee moeten kijken. De woorden ‘erkenning en herkenning’ blijven in onze missie gegrift staan.

Iedere week en iedere dag is weer nieuw, voor met name onze procesregisseurs, met deze nieuwe opdracht. Daar waar de werkwijze voorheen redelijk duidelijk was, is het nu iedere keer weer een zoektocht. Wie kan ik benaderen voor patiënt x? Hoe regel ik die warme overdracht? Maar nog zeker zo belangrijk: weet de ontvangende gemeente voldoende van de problematiek om met die patiënt aan tafel te gaan en aan de slag te gaan? Want een belangrijk uitgangspunt moet zijn dat de patiënten partijen en professionals ontmoeten die kennis hebben van de problematiek of daar open voor staan. ‘Onze’ procesregisseurs’ worden stapje voor stapje omgevormd tot ‘Q-koortsadviseurs’. ‘What’s in a name’, zal menigeen zeggen, maar in deze vind ik het wel belangrijk om te benoemen. Daar waar de procesregisseurs eerst de regie voerden over het begeleidingstraject moeten ze nu degene adviseren die de begeleiding overneemt.

Meer algemeen wil ik dat plaatje zeker niet mooier maken dan dat het is. Gemeenten kijken soms met enige reserve naar Q-support en de vragen die er op hun pad komen. Want wat maakt dat ze anders met Q-koorts om moeten gaan dan met enige andere ziekte? Er zijn gemeenten die op een hartverwarmende manier met ons mee gaan denken en zich sterk maken voor de doelgroep maar er zijn ook gemeenten met kritische geluiden. “Waarom zouden wij Q-koortspatiënten anders benaderen dan andere patiënten met een chronische ziekte?”. Op het gevaar af dat dit misverstanden bij u op gaat leveren: ik kan dat begrijpen. Dat is ook niet de vraag die gesteld wordt aan gemeenten. Q-koortspatiënten willen niet beter maar ook niet minder goed bediend worden en daar zit denk ik de crux. Nog steeds zit de ruis in het feit dat de gevolgen nog steeds onbekend zijn bij veel professionals. Dus worden de patiënten nog steeds geconfronteerd met onwetendheid en onbekendheid over de gevolgen van de Q-koorts. En zijn ze er soms ook extra gevoelig voor. Want ik begrijp dat je moedeloos wordt wanneer je voor de zoveelste keer uit moet leggen hoe je je voelt en wat je overkomen is en dan nog moet ervaren dat dit in twijfel getrokken wordt. En dat is nu precies het verschil met heel veel andere chronische ziekten. Daar hoeft geen enkele patiënt iets uit te leggen.

De koersverandering vraagt van ons allen een beweging. Van het team, van de professionals, waaronder de gemeenten, en van de patiënten. Wat mij betreft wordt de geest waarin we de komende periode ingaan geen andere dan die waarmee we in de eerste fase hebben gewerkt. Gezamenlijk, in dit geval de patiënten, de professionals en Q-support als intermediair, zoeken naar de beste weg. Met een open en constructieve houding zoeken om het hoogst haalbare te bereiken.

Een belangrijke start bij onze nieuwe opdracht is het informeren van de ‘ontvangende ‘partij. Een eerste concept van een informatiefolder is klaar en wordt met de diverse partijen besproken. Er wordt een brief geschreven en aangeboden aan de nieuwe en blijvende wethouders van de gemeenten met Q-koortspatiënten. En we gaan de komende periode kijken hoe we gemeenten of groepen van gemeenten nog beter kunnen informeren. Een soort Q-tour maar dan voor gemeenten en overige betrokkenen. Wanneer het zover is zal ik u hierover zeker verder informeren.

<<< vorige blog - home